هیچ جایی باقی نمانده یعنی چه؟

چشم‌انداز، عمل و رابطه

چشم‌انداز

بر این چشم‌انداز توافق داریم:

دل پدر

دل پدر ما را وامی‌دارد که پادشاهی‌اش بیاید و اراده‌اش بر زمین نیز همچون آسمان انجام شود. او خداوند محصول است و می‌خواهد از همه قوم‌های زمین محصول بگیرد. ما، همراه هر پیرو عیسی، به کار در محصول او فرستاده شده‌ایم. پس در انتظار بازگشت عیسی برای داوری و بازسازی همه‌چیز، وفادارانه پادشاهی او را میان هر قوم و هر مکان گسترش می‌دهیم. (متی ۶:۹–۱۰؛ ۹:۳۵–۳۸؛ ۱۳:۳۹؛ ۲۴:۱۴؛ لوقا ۱۰:۱–۲؛ دوم پطرس ۳:۷–۱۳؛ مکاشفه ۱۴:۱۵)

مسیح‌محور: کلام، روح و مأموریت

مسیح‌محوریم. به کلام او در کتاب‌مقدس تکیه داریم (یوحنا ۱۵:۱–۱۶؛ دوم تیموتائوس ۳:۱۶–۱۷)، روح او نیرو می‌دهد (یوحنا ۱۴:۲۳–۲۶) و به مأموریت او، شهادت به همه قوم‌ها، متعهدیم (لوقا ۲۴:۴۶–۴۹؛ اعمال ۲۰:۲۴).

مأموریت بزرگ

پادشاهی مسیح را با پیروی از عیسی — هم کلمه‌اش و هم راهش — و با اطاعت از مأموریت بزرگ پیش می‌بریم. الگوی نهایی این اطاعت، شیوه خدمت عیسی و شاگردانش در عهد جدید است. می‌خواهیم این الگوی اصلی کار پادشاهی عیسی، هم جایی که پایه کلیسا هست و هم جایی که نیست، به دست مردم همان‌جا سپرده شود. (متی ۲۸:۱۸–۲۰؛ ۲۴:۱۴؛ یوحنا ۱۲:۲۴؛ ۱۴:۲۶؛ اعمال ۱۳:۲؛ رومیان ۱۵:۱۸–۲۴؛ اول قرنتیان ۳:۶–۹)

دامنه جهانی

دامنه جهانی چشم‌انداز خدا را به رسمیت می‌شناسیم و می‌خواهیم پادشاهی او در تمام زمین گسترش یابد تا خودش تشخیص دهد شخص یا جایی نمانده است. با این دامنه، عمداً شکاف‌هایی را نشانه می‌گیریم که انجیل در آن‌ها حضور پایدارِ شاگردان و کلیساهای محلی ندارد. به حاکمیت و زمان‌بندی خدا در تکمیل مأموریت و بازگشت مسیح اعتماد داریم و تا وقتی پدر چشم‌اندازش را بر زمین کامل بداند، ساده و وفادارانه از فرمان‌هایش اطاعت می‌کنیم. (متی ۲۴:۱۴، ۳۶؛ اعمال ۱:۸؛ دوم پطرس ۳:۹؛ رومیان ۱۵:۱۸–۲۳؛ فیلیپیان ۱:۵)

امانت محلی

وفاداری محلی به عیسی و تکثیر پربار شاگردان و کلیساهای خودگردان را جشن می‌گیریم. شاگردان و کلیساهای محلی را تشویق می‌کنیم وابستگی‌شان به رهبران بیرونی کم باشد. اگر به زبان و فرهنگ قومی که شاگرد می‌کنیم بیرون باشیم، رهبرانی از درون همان قوم بالا می‌آوریم تا قوم خود را به وفاداری و تکثیر برسانند. دیدن تکثیر تا نسل چهارم، یکی از نشانه‌های حضور پایدار و محلی پادشاهی میان گمشده‌هاست. (پیدایش ۱:۲۶–۲۸؛ متی ۱۳:۳۱–۳۳؛ ۲۸:۱۸–۲۰؛ اعمال ۶:۷؛ ۱۴:۲۱–۲۳؛ اول تیموتائوس ۳:۱–۱۳؛ تیتوس ۱:۵–۹؛ دوم تیموتائوس ۲:۲)

عمل

چشم‌انداز خدا را با این تعهدها پیگیری می‌کنیم:

فروتنی

می‌کوشیم در فروتنی مسیح گام برداریم و نجات خود را با ترس و لرز به عمل آوریم. اگر غرور در دل یافت شود، توبه می‌کنیم و زیر دست نیرومند خدا فروتن می‌شویم. شاگردی آشفته است و تعارض در خانواده پادشاهی پیش می‌آید. چون مسیح آشتی سریع، بخشش و روند روشن بازسازی را فرمان داده، برای یگانگی‌ای می‌کوشیم که او برای بدن خود می‌خواهد تا جهان باور کند پدر او را فرستاده است. (فیلیپیان ۲:۳–۱۳؛ یعقوب ۴:۶–۱۰؛ رومیان ۱۲:۹–۱۱؛ متی ۵:۲۳–۲۵؛ ۶:۱۲؛ ۱۸:۱۵–۳۵؛ یوحنا ۱۷:۲۰–۲۱)

دعا

چون باور داریم خداوند همه اقتدار آسمان و زمین را دارد، می‌کوشیم بی‌وقفه دعا کنیم و در مسیح بمانیم. ماندن، دعا و روزه خصوصی و جمعی را ارج می‌نهیم. برای کارگران دعا می‌کنیم و خود نیز کارگر هستیم. (متی ۶:۵–۱۰؛ لوقا ۱۰:۲؛ اعمال ۴:۲۳–۳۱؛ یوحنا ۱۵؛ اول تسالونیکیان ۵:۱۶–۱۷)

فوریت

شفقت مسیح برای گمشده‌ها و وعده تحقق مکاشفه ۵:۹–۱۰ و ۷:۹–۱۰ ما را به حرکت وامی‌دارد. چشم به عیسی و روز ظهور او داریم. خداوند هنوز نیامده، پس هنوز کار هست. (متی ۲۴–۲۵؛ عبرانیان ۱۰:۲۴–۲۵؛ اول پطرس ۱:۱۳؛ دوم پطرس ۳:۳–۱۳)

الگوی عهد جدید

ریشه در کلام خدا و نیروگرفته از روح او، از عیسی و الگوی اصلی کار پادشاهی‌اش پیروی می‌کنیم؛ الگویی که شاگردانش در اعمال و نامه‌ها بازتولید کردند. پس در ماندن در مسیح:

1. عمداً با محبت، فیض و راستی به مردم نزدیک می‌شویم. این ورود است.
2. انجیل و توبه برای آمرزش گناه را اعلام می‌کنیم. این انجیل است.
3. با تعمید به نام پدر و پسر و روح‌القدس شاگرد می‌سازیم و به شاگرد تازه می‌آموزیم از همه فرمان‌های عیسی اطاعت کند، از جمله فرمان شاگردسازی. این شاگردسازی است.
4. عمداً کلیساهایی شکل می‌دهیم و گرد می‌آییم که همه کارکردهای کلیسای محلی عهد جدید را دارند. این شکل‌گیری کلیساست.
5. ورود، انجیل، شاگردسازی و شکل‌گیری کلیسا را ساده، کتاب‌مقدسی و قابل‌تکثیر انجام می‌دهیم تا رهبرانی شناسایی و پرورش یابند که همین الگو را تکرار کنند. این پرورش رهبر است.

در دو هزار سال گذشته خدا شاگردان معمولی را به کار گرفته تا منطقه‌ها و قوم‌ها از انجیل اشباع شوند. ما نیز با همین آرزو کار می‌کنیم. (دوم تیموتائوس ۳:۱۶–۱۷؛ یوحنا ۱۴:۲۶؛ ۱۵:۱–۱۷؛ اعمال ۱۳:۱–۴؛ ۱۴:۲۳–۲۹؛ دوم تیموتائوس ۲:۱–۲؛ اول قرنتیان ۱۱:۱)

شاگردسازی

عمداً ایمانداران را شاگردی می‌کنیم تا خدا را دوست بدارند، مردم را دوست بدارند و در اطاعت از عیسی شاگرد بسازند. کاملاً بر کلام خدا، روح او و جامعه سالم کلیسا تکیه می‌کنیم تا در هر شاگرد ثمر و بلوغ بیاید. با سرعت کار روح‌القدس در زندگی هر شاگرد پیش می‌رویم؛ نشانه سلامت، اطاعتِ محبت‌آمیز است، نه تمام کردن یک مجموعه درس. کتاب‌مقدس را برای تأمل و گفتگو می‌آموزیم تا ایمانداران از آنچه روح خدا از راه کلامش می‌گوید اطاعت کنند. باور داریم هر پیرو عیسی، به محض توبه و ایمان، بی‌درنگ به خانواده پادشاهی فرزندخوانده می‌شود، آفریده تازه، سفیر و کاهن پادشاهی می‌گردد و اقتدار کامل برای اطاعت از همه فرمان‌های مسیح را دارد. می‌خواهیم هر شاگرد برای پیروی از عیسی و تکثیر پادشاهی او در زندگی دیگران، مطمئن، توانا و متعهد شود. (متی ۲۲:۳۷–۴۰؛ ۲۸:۱۸–۲۰؛ دوم تیموتائوس ۳:۱۶–۱۷؛ یوحنا ۱۴:۲۶؛ ۱۵:۱۶–۱۷؛ اول تسالونیکیان ۲:۸؛ دوم قرنتیان ۵:۱۷–۲۱؛ اول پطرس ۲:۹؛ مکاشفه ۵:۱۰؛ لوقا ۶:۴۰)

رابطه

خانواده پادشاهی

در پیگیری این چشم‌انداز، با هم خانواده‌ایم. این زبان خانواده به این معنا نیست که NPL فرقه‌ای است که تعهدی بالاتر از دیگر برادران و خواهران مسیح می‌خواهد. کسانی که NPL را خانواده می‌دانند، رفاقت فوری با کسانی را جشن می‌گیرند که در سراسر جهان همین چشم‌انداز را با همین شیوه‌ها دنبال می‌کنند. دیگران NPL را جامعه جهانی عمل می‌دانند که برای یک چشم‌انداز مشترک شبکه می‌شوند. هر دو نگاه گرامی است.

با این حساب: عضویت باز است؛ هر شاگرد عیسی که چشم‌انداز او را می‌جوید و به کلام، روح و کهانت ایمانداران تسلیم است می‌تواند آزادانه داوطلب شود (مزمور ۱۱۰:۳). منبع‌بازیم؛ این اصول کتاب‌مقدسی را رایگان گرفته‌ایم و آموزش، ابزار، منبع و تجربه را رایگان می‌دهیم (متی ۱۰:۷–۸؛ اول قرنتیان ۴:۷). در تعامل‌ها دست‌گشاده‌ایم (امثال ۱۱:۲۴–۲۵).

رهبری غیرمتمرکز

NPL سازمانی با سلسله‌مراتب یا ساختار رهبری تعریف‌شده نیست. رهبران در ظرفیت‌های داوطلبانه گوناگون خدمت می‌کنند و نفوذشان از خدمت وفادارانه و ثمر آمده است. عنوان ویژه، درجه دانشگاهی یا نشان فرقه‌ای، رهبر را معرفی نمی‌کند. اقتدار روحانی را امتداد می‌دهند، استخراج یا سلطه نمی‌کنند. (متی ۲۰:۲۵–۲۸؛ اعمال ۱۵؛ اعمال ۲۰؛ تیتوس ۱:۵–۹؛ اول تیموتائوس ۳؛ اول پطرس ۵:۱–۶)

صندوق یا مجرای پول نیست

کارگران از راه‌های گوناگون تأمین می‌شوند، اما خودِ «هیچ جایی باقی نمانده» مجرای پول نیست. راهی برای «هدیه دادن به NPL» وجود ندارد. اگر می‌خواهید به اشخاصی که این مسیر را می‌روند هدیه بدهید، مستقیم با خودشان تماس بگیرید. (متی ۱۰:۵–۸)

فراقومی

NPL با یک فرقه، سازمان یا طرح منطقه‌ای تعریف نمی‌شود. اگر باور دارید کتاب‌مقدس کلام الهام‌شده خدا در شصت‌وشش کتاب است، عیسی پسر خداست که در جسم آمد، مرد، روز سوم برخاست و بازمی‌گردد، و نجات فقط با توبه و ایمان به نام عیسی است، خوشامد می‌گوییم در هر ظرفیتی کنار این کار بایستید تا انجیل خدا به همه مردم در همه جاها برسد. (لوقا ۹:۵۰؛ یوحنا ۱۷:۲۰–۲۱؛ اول قرنتیان ۱۵:۱–۵؛ اول یوحنا ۴:۲–۳؛ اعمال ۴:۱۲؛ افسسیان ۲:۸–۱۰؛ دوم تیموتائوس ۳:۱۶–۱۷)

ارتباط منظم

می‌کوشیم ریتم منظم گفتگو را نگه داریم. نویسنده عبرانیان تشویق می‌کند گردهمایی را ترک نکنیم، بلکه هرچه روز مسیح نزدیک‌تر می‌شود بیشتر یکدیگر را به محبت و کارهای نیک برانگیزیم (عبرانیان ۱۰:۲۴–۲۵). چشم‌انداز در سطح گسترده از راه وب‌سایت، ایمیل و شبکه‌های اجتماعی گفته می‌شود. ریتم محلی را شاگردان و کلیساهای همان محل تعیین می‌کنند. اگر پرسشی دارید، به ارتباط بگیرید بروید.